Jongeren en biologische voeding

Photobucket

Omdat ik regelmatig mails krijg van jonge mensen die de overstap willen maken naar een (biologisch) vegetarisch of veganistisch dieet, en ik al hun vragen niet persoonlijk kan beantwoorden, heb ik besloten om hierover een post te maken. Ik wil trouwens iedereen bedanken voor de mails en comments. Voor mij een inspiratie voor nieuwe posts.

Een probleem waar jonge mensen vaak mee worstelen is om hun dieet consequent vol te houden. Vooral wanneer ze in hun omgeving (thuis, school, vriendenkring) een druk ervaren om mee te doen met de gangbare eetgewoonten. De wil is sterk om iets goed te doen, maar als dat niet lukt ontstaan er schuldgevoelens. Ik herken die gevoelens omdat ik zelf ook nog bij mijn ouders woonde toen ik vegetariër werd.

Als tiener ga je je langzamerhand los maken van je ouders, en dat betekent dat je zelf wilt bepalen hoe je met je lichaam om wilt gaan. Je ouders bepaalden al vanaf je geboorte wat je dieet was, maar nu langzamerhand wil je zelf keuzes maken. Je mag trots zijn dat je nu al keuzes maakt die goed zijn voor je. Misschien zien je ouders het anders en dat kun je niet veranderen. Het is niet makkelijk om andere mensen te overtuigen dat een ander dieet dan wat de menigte eet goed voor je is.

Soms kan gezond eten een obsessie worden. Misschien ben je gewoon heel erg enthousiast. Je wilt gewoon iets nieuws proberen en je wilt je daarin flink verdiepen. Prima toch? Maar als bezig zijn met gezonde voeding echt een ernstig probleem wordt, een obsessie, dan heeft het uiteraard niets meer te maken met het dieet zelf. Dan is er iets anders aan de hand en heb je hulp nodig. Als je obsessief bezig bent met voeding, dan doe je je lichaam meer kwaad dan goed. Het is dan zaak dat de aandacht verschoven wordt van je dieet naar het werkelijke probleem, zodat een proces van heling op gang gebracht kan worden. Achter een obsessie schuilt een energie in jezelf die heel sterk is. Deze krachtige energie laat zich niet zo maar weg stoppen. Waar het om gaat is dat deze energie positief gericht wordt. Zo kun je de natuurlijke krachten in jezelf een spirituele en helende werking laten ondergaan die je leven werkelijk kunnen veranderen.
Voeding moet dus géén dogma worden met regels over wat wel en niet mag. Een dieet moet je zien als één facet van je leven, als een onderdeel van een alomvattend levenspad. Het pad om je eigenheid te vinden, en om jezelf te verlossen van dingen die niet bij jou passen. Een weg naar een zuiver en liefdevol leven - één zijn met de natuur, en een pad naar innerlijk groei.

Voor mij is gronden altijd heel belangrijk geweest in mijn leven. Ik ben er altijd mee bezig geweest en dit proces lijkt nooit af te zijn. Ik doe dit momenteel via de voeding, tuinieren, de natuur in gaan, enzovoort. Mijn dochter heeft haar eigen manier gevonden om te gronden, ze is helemaal weg van paardrijden.
Zo heeft ieder zijn eigen manier om ‘op aarde te komen’, maar je kunt dat alleen bereiken door er daadwerkelijk mee aan de slag te gaan. Als biologische voeding je aantrekt, en je je gaat verdiepen in de achtergronden daarvan, dan kan je dat stimuleren om meer aardse krachten in jezelf te ontwikkelen. De aandacht gaat via je lichaam naar de aarde. Daar zit veel kracht in. Dan richt je niet meer op ‘perfecte’ plaatjes en al die oppervlakkigheden. Je bent pas mooi als je echt bent. Dan sta je steviger en natuurlijker op aarde. Jouw eigenheid en jouw energie.

Hieronder volgt een voorbeeld van een mail die ik kreeg. Er staan wat vragen in die ik in deze post zal beantwoorden.

Ik lees al een tijdje u blog mee en ik ben echt heel blij dat ik hem ontdekt heb. Er staan veel dingen op waarover ik net hetzelfde denk, ook al ben ik nog maar 16. Ik heb ook een deel van mijn dieet aangepast met u tips. Daar voel ik me heel goed bij. Nu had ik enkele vragen, over hoe u sommige dingen aanpakt, vooral dan tov u kinderen. Ik ben volledig vegetarisch en eigenlijk ook deels veganistisch, aangezien ik melk niet goed verdraag en het dus ook nooit neem. wel nog af en toe een biologisch ei en regelmatig bio honing. Ik zit met enkele probleempjes, aangezien mijn ouders niet echt bezig zijn met dit soort voeding en eerder zowat commerciële voeding nemen. Ze eten wel vrij gezond hoor, maar ze hebben een andere mening dan mij, dat is heel lastig. Ik vroeg me ook af hoe u kinderen het op school aanpakken, want de meeste van mijn leeftijdsgenoten eten helemaal anders zeg maar. Volgende week gaan we op vakantie in frankrijk, bij mijn grootouders. Op zich kunnen we dus vaak daar koken, maar we gaan ook vaak op restaurant en ik denk niet dat daar biowinkels zijn. Eten jullie op vakantie altijd bio? Mijn moeder vind dit alles overdreven, maar voor mij is dit wel belangrijk. Ze gaat wel regelmatig met mij naar de biowinkel en is zich door mij wel bewuster geworden van bio enzo, en als ik mee boodschappen ga doen kies ik ook altijd de biovariant. Maar ze vindt dat ik het op reis moet kunnen 'loslaten'. Ik zie dit echter anders. Dit is mijn levenswijze. Nu vroeg ik me af of jullie ook zo strikt zijn zegmaar, of laten jullie het in bepaalde omstandigheden wat losser?

Het valt niet mee om keuzes te maken waar andere mensen niet zo enthousiast op reageren. Je gaat misschien twijfelen aan jezelf omdat je géén steun kan vinden. Je wilt wel je gang gaan, maar als tiener ben je nog niet helemaal onafhankelijk, dus kunnen je ouders nog bepalen wat wel en niet kan. Voorlopig moet je een middenweg vinden. Je moeder bepaalt nu wat op tafel komt. En als jij de kans krijgt kun je gaan experimenteren in de keuken. Ik zou zeggen leef je uit! Zo heb ik het ook geleerd. Mijn blog staat vol recepten die je goed vindt, maar geloof mij maar, er zijn een hoop uitprobeersels die NIET op mijn blog staan- die waren hopeloos mislukt!

Waarschijnlijk proberen je ouders goed mee te werken. Het is toch juist positief om gezond te willen eten? Misschien moeten ze wennen aan de veranderingen en veel mensen vinden een biologisch dieet ‘overdreven’. Als je er heel erg mee bezig bent, bijvoorbeeld dat je in boeken, websites en reformwinkels informatie zoekt, dan kan het zijn dat je ouders nerveus worden en zich zorgen gaan maken. Ik heb die fase zelf meegemaakt en ik weet zeker dat mensen om me heen dachten dat ik overdreven bezig was. Niets van aantrekken zou ik zeggen en gewoon lekker je eigen gang gaan! Maar als je op vakantie gaat naar een ander land of naar familie die helemaal niet bezig is met biologische voeding, dan raad ik je aan om je aan te passen. Je hebt nog een hele toekomst voor je. Het is niet erg om je tijdelijk te richten naar anderen als de omstandigheden daar om vragen.

Op vakantie proberen wij ook biologisch te eten. Zo moeilijk is dat niet. We nemen veel eten mee en mijn man maakt er een sport van om via internet bio-winkels en biologische boerderijen te ontdekken in de buurt van de camping waar wij staan. Dat geeft toch extra sfeer aan onze vakanties. Maar stel, dat we ergens op vakantie zouden gaan waar géén mogelijkheid is om bio of vega te eten, dan zou ik me moeten aanpassen. Ik zou dan bijvoorbeeld een superfood meenemen. Dat is ‘krachtvoer’ voor het lichaam. Dan zou ik bijvoorbeeld spirulina- of chlorellatabletten meenemen, dan heb je iets om tijdens de vakantie je lichaam te zuiveren en in evenwicht te houden. Kijk, op zo'n manier heb je een middenweg gevonden.

Omdat ik al meer dan 20 jaar vegetarisch en zuivelvrij eet is mijn lichaam dit al gewend en ik heb nooit trek in iets anders. Ik denk ook nooit in termen van afvallen en merk nauwelijks dat ik ‘anders’ eet dan de menigte omdat ik me daar niet mee bezig houd. Maar als iemand mij iets aanbiedt dan denk ik ook niet in termen van is het wel bio of veganistisch. Ik heb wel mijn grenzen en kan niet alles eten. Als ik boter proef, dan heb ik het even moeilijk. Laatst kreeg ik een koek van iemand. Waarschijnlijk was het niet veganistisch of biologisch, maar toch vond ik het heerlijk. Misschien raar om zoiets te zeggen, maar de energie in die koek was gewoon helemaal okay voor mij! Ik stond er voor open, voor die energie, zou je kunnen zeggen.

Ik vind het ook niet erg als mijn kinderen op school tijdens een traktatie of feestje iets eten met zuivel of iets dat niet biologisch is. Soms kunnen we onze keuzes uitleven en op andere momenten is het beter om flexibel te zijn. Mijn kinderen gaan naar de Vrije School. Daar wordt biologisch voedsel aangeboden in de schoolkantine en door de juf in de klas. Verder doe ik niet moeilijk als het gaat om traktaties, schoolfeestjes en afspraken bij andere kinderen. Eigenlijk vind ik het niet erg als mijn kinderen af en toe dat andere voedsel ‘ervaren’. Het is nu eenmaal de realiteit dat de meeste mensen een ander dieet volgen dan wij en het lichaam moet daar ook maar aan wennen. Ik vind het niet goed als mijn kinderen opgroeien met het idee dat ander voedsel ‘gif’ is, want dan kweek je angst. Bewust leven is goed, maar het moet niet met je weglopen. Wij hebben wel grenzen, maar dat hoort er gewoon bij. Kinderen hebben ook grenzen nodig.

Mijn dochter is tevreden zo. Ze vindt het fijn dat ze buitenshuis mee kan eten met andere kinderen. Als ze bijvoorbeeld een ijsje krijgt, pizza of iets anders wat ze lekker vindt kan ze ervan genieten zonder schuldgevoelens. Ik vind het belangrijk dat ze op feestjes of een logeer partijtje kan genieten, samen met de andere kinderen. Als ze weer thuis komt is ze blij om verder te eten wat ze al gewend is. Ze vindt biologisch eten heerlijk en ze begrijpt ook dat we niet een overvolle koelkast hebben omdat bio-eten duur is. Ik vind het goed voor haar ontwikkeling dat ze dit leert.

De stap naar een vegetarisch dieet heb ik snel gemaakt, maar de overgang naar een zuivel-vrij dieet is voor mij in stappen gegaan. De eerste jaren at ik ook niet volledig biologisch. Als ik terug kijk vind ik het niet erg dat het zo is gegaan en het kon ook niet anders. Daarna heb ik jaren lang biologisch en zuivel-vrij gegeten. Die dingen gaan ook vaak vanzelf. Als je jaren nodig hebt om een overstap te maken, en de redenen daarvoor kunnen van alles zijn, dan is daar niets mis mee. Je lichaam kan veel aan en een geleidelijke overgang is beter dan een strenge gedwongen aanpak. Schuldgevoelens verdwijnen en je kunt makkelijker omgaan met het hier en nu. Als wij er zo tegen aan kijken, dan is het allemaal makkelijker vol te houden en verdwijnen eigenlijk alle problemen die we tegenkomen. Het is een kwestie van flexibel denken en handelen wanneer dat nodig is. Daarnaast ga je gewoon verder met je eigen ontwikkeling, je eigenheid vinden en je positieve energie creëren in je leven. Vooral dat!

Succes ermee!

2 opmerkingen:

Alice zei

Een in allerlei opzichten zeer waardevolle tekst waar veel uit te halen valt. Ik werd er door geraakt. Dus niet alleen voor pubers, maar ook voor 38-jarigen;-)
Dankjewel!

Groetjes,
Alice

monique zei

Bedankt voor je comment!

Alle foto's op deze blog zijn zelfgemaakt en eigendom van Natuurlijk Veganistisch!. Het is dan ook niet toegestaan deze foto's zonder toestemming te gebruiken.